gisapot ko.

pasaylu-i akong bisaya kung bu-ak. mu-amin ko nga dili ko kahibalo mag suwat ug binisaya pero mao ra ni nga pamaagi akong mahuna-hunaan nga maigawas nako ang kabug-at sa akong gibati karong adlawa, nga dili maka daut ug ginhawa sa uban tao.

Kung ikaw gaupa sa usa ka lugar ug gabayad kag dako, diba gabayran nimo ang pribilehyo sa imong kaugalingong espasyo? sa tinuod lang, gasakit akong dughan kada ting-uli. Balay man unta. kadumdum pa ko sa una, bisag and akong ulian kama ra ug suga, gakalipay ko pag ting-uli kay kahibaw ko nga oras nga musulod ko sa balay, pwede nako himuon ang akong gusto himuon. Wa ko ga agad, wa ko ga sunod. Naka sulay na kog puyo ug kwarto nga layo ra gyud sa kumportable. kada piyong nako ting gabii, ga nerbyuson ko kay kahibaw ko nga naay dako nga posibilidad nga naay mudulog nako nga ipis. Pero wa tingali mutalbog sa akong kahadlok sa akong ga puy-an karon. Hadlok ko mulihok, kay unya maka garas. Hadlok ko mang hugas kay mamantsahan daw ang bato sa kusina.( kinsa man gud ang brayt kayo nga maoy gipili para sa lamisa’s kusina: maka mantsa ang basa) karon ra ko naka suway nga mahadlok, bisag muginhawa sa akong kaugalingong puy-anan. Mayo unta kung wa ko ga bayad. Mayo unta kung barato akong ginabayad. Mahal diay mupuyo sa prisuhanan.

Saba pa gyud. Saba kaayo sa among balay. kadlawong dako, ga duwa. Mamalikas sa kaduwa, murag unsa’y giwayan. lupig pa tingali ang gubat nga tinuod. Gasakit gyud akong dughan kada ting bayad. gimingaw ko sa gamay nga kuwarto nga akong ga rentahan sa una niadtong ga skwela pa ko. Mudulog pa kog ipis kaysa mu agwanta ug ingon ani. At least ang ipis, pede patyon nga wala’y kunsinsya.

Sa tinuod lang, dili tingali ko malipay hangtod makabalhin ko ug puy-anan. bisag unsa pa ka tsada ining lugara, pag dili gina respeto ang akong ginabayad para maka tulog ug maka bati ug kalinaw sa kaugalingong balay.